dtm zukunft

message removed The true answer congratulate, seems..

Category: DEFAULT

20-Jul

Jul. Dem Edward Brown in Lyme Regis, Dorsetshire: auf Verbesserungen an Kochapparaten. Dd. 20 Jul. Dem Thomas Nicholas Raper in Bridge. Aus dieser Übersichtstafel zum republikanischen Kalender lassen sich die Monatsanfänge des In der Spalte "E" der Tagestafel steht in der Zeile Prairial das Datum Mai. Ergebnis: Mai 1. Thermidor, Jul, Jul, Jul, Jul, Jul, Jul. 1. Fructidor, Aug, Aug, Aug, Aug, Aug, Earthquake report world-wide for Friday, 20 Jul Freitag Jul 20, | VON: EARTHQUAKEMONITOR. World map showing earthquakes above. Auf unseren Wander- und Studienreisen können Sie unter fachkundiger Führung aktive Vulkane besteigen, sich von Geologie, Natur und Kultur des Landes inspirieren lassen und dabei nette Menschen kennenlernen. Diese Webseite ist ein privates Projekt, das wir in unserer Freizeit betreiben und für das wir keine direkten Einnahmen haben. VolcanoDiscovery und andere Quellen wie angegeben. Santiago Del Estero Prov. Bardarbunga 11 quakes between mag 0. Kamchatka - Land of Colors - Kamchatka peninsula Russia: Wenn Sie Fotos für private oder gewerbliche Zwecke nutzen wollen, kontaktieren Sie uns bitte. Kamchatka - Land of Colors - Kamchatka peninsula Russia Browse through various photo galleries mainly from its numerous volcanic areas - from Naples to Etna and the Eolian Islands and more. Kamchatka - Land of Colors - Kamchatka peninsula Russia. Wir bieten eine Reisen mit Schwerpunkt Fotographie. IOS version Vulkankalender Vulkankalender

20-Jul - valuable

Der Vulkan Abenteuer Guide: Unser neues Buch Volcano Discoveries: VolcanoDiscovery und andere Quellen wie angegeben. Wenn Sie die Infos mögen und uns in der Arbeit dazu unterstützen wollen, würden wir uns über eine kleine Spende sehr freuen. Diese Webseite ist ein privates Projekt, das wir in unserer Freizeit betreiben und für das wir keine direkten Einnahmen haben.

20-Jul - consider

Photos from Mt Bromo in eruption during Text und Fotos auf dieser Webseite sind urheberrechtlich geschützt. VolcanoDiscovery und andere Quellen wie angegeben. Volcano earthquake report for Thursday, 19 Jul Earthquake report world-wide for Thursday, 19 Jul Our Android App New: Diese Reisen nehmen besondere Rücksicht auf die Bedürfnisse von Fotographen, und wenden sich sowohl an interessierte Anfänger und Hobbyfotographen als auch Profis. Wüste, Salz und Vulkane - Danakilwüste Äthiopien 2.

Gebruik de code uit het bericht om de activering te bevestigen. U ontvangt van ons een SMS en een e-mail om uw telefoonnummer en e-mailadres te bevestigen.

Klik op de link in het bericht om de activering te bevestigen. Wilt u op de hoogte gebracht worden als het artikel verkrijgbaar is?

Onze folders Eenvoudig en handig: ALDI folder van deze week De aanbiedingen van week 5, vanaf maandag 28 januari. ALDI folder van volgende week De aanbiedingen van week 6, vanaf maandag 4 februari.

ALDI Verantwoord boodschappen doen Lees in ons MVO-verslag over onze bijdrage aan een beter klimaat, onze maatschappelijke partners en hoe wij ons assortiment verduurzamen.

Niet meer verkrijgbaar Deze aanbieding is helaas niet meer geldig. Sorry, er is een fout opgetreden. Probeer het later nog eens.

Gelieve het veld in te vullen. SMS-service is alleen binnen het Nederlandse mobiele netwerk mogelijk. Om dit formulier te kunnen doorsturen, moet u naar de veiligheidsinstellingen van uw browser gaan en aangeven dat u de cookies accepteert.

De staatsgreep was begonnen. Wat Von Stauffenberg niet wist was dat een officier, Heinz Brandt , nota bene een sympathisant van het verzet, zich gestoten had aan de tas.

Hij had deze daardoor iets verder naar achter gezet. De tas stond nu achter een van de dikke tafelpoten. Deze tafelpoot heeft Adolf Hitler grotendeels beschermd tegen de kracht van de explosie.

Negen anderen werden zwaargewond in het ziekenhuis opgenomen en de rest raakte lichtgewond. Hitlers haar was geschroeid, zijn rechterarm was tijdelijk verlamd, zijn rechterbeen was lelijk verbrand, zijn trommelvliezen waren gescheurd en hij was totaal versuft.

De trillingen waaraan hij leed, een symptoom van zijn zenuwaandoening, werden nog ernstiger. Verder had hij enkele brandwonden en een gescheurde broek.

Zijn eerste reactie was woede, omdat zijn nieuwe broek vernield was. Zijn tweede reactie was de SD bevel te geven alle verbindingen met de buitenwereld te verbreken; niemand mocht weten wat er gebeurd was.

Vlak nadat Von Stauffenberg vertrokken was, liep Fellgiebel naar de kaartenbarak. Hij stond stomverbaasd toen hij Hitler, ondersteund door Keitel, naar buiten zag komen.

Fellgiebel wist dat Von Stauffenberg ervan overtuigd was dat Hitler dood was en belde snel naar Berlijn om te melden dat de aanslag was mislukt.

Hij zei het volgende: Fellgiebel kwam na het telefoontje tot de ontdekking dat de hele verbindingsdienst al onder bevel van de SS stond.

Stieff, die bij hem was, was van mening dat een staatsgreep geen optie meer was en dat de samenzweerders zichzelf maar moesten proberen te redden.

Ondertussen had Hitler zijn rechterhand Himmler laten komen en hem belast met het onderzoek naar de explosie. Diens hoofdkwartier was vlakbij, dus was Himmler snel ter plaatse en kon het onderzoek al snel beginnen.

Na een korte tijd was al duidelijk geworden dat de bom niet was afgeworpen door een bommenwerper, zoals aanvankelijk even werd gedacht, maar dat Von Stauffenberg erachter zat, de man die overhaast was vertrokken.

Hitler liet intussen het bezoek van de Italiaanse dictator Mussolini gewoon doorgaan. In de loop van de morgen ging de jurist Hans Bernd Gisevius , ook een samenzweerder, naar het kantoor van Wolf-Heinrich Graaf von Helldorf.

Hij was te weten gekomen dat er een explosie in de Wolfsschanze had plaatsgevonden en dat Himmler een onderzoek had laten instellen.

Hij sprak met Gisevius af elkaar ergens te treffen om ongestoord te kunnen praten. Ze vergisten zich echter in de plaats van samenkomst en zaten zodoende elk op een andere plaats op elkaar te wachten.

Op het Ministerie van Oorlog verstreek de middag zonder bericht uit de Wolfsschanze. Von Stauffenberg zou pas laat in de middag arriveren en er was nog steeds geen telefoontje geweest van Fellgiebel.

De enige persoon in Berlijn die wist van de explosie was Joseph Goebbels. Hij was de enige hoge nazi in Berlijn en hoorde rond Generaal-Luitenant Fritz Thiele , hoofd van Olbrichts verbindingsdienst, kreeg een vaag verhaal te horen vanuit Rastenburg.

Uit het verhaal bleek dat er een aanslag op Hitler was gepleegd. In het bericht werd niet gezegd of Hitler de aanslag had overleefd.

Thiele spoedde zich naar Olbricht. Olbricht stond voor een zeer zware beslissing: Von Stauffenberg werd pas rond kwart voor vijf op vliegveld Rangsdorf terug verwacht.

Olbricht kon weliswaar geen zekerheid geven, maar het zou voor de staatsgreep noodlottig zijn als die zou worden uitgesteld. De strijdkrachten die Hitler steunden mochten geen gelegenheid krijgen tegenmaatregelen te nemen.

Olbricht had, vanwege de afwezigheid van Von Stauffenberg en Von Tresckow, alleen generaal Erich Hoepner en kolonel Albrecht von Quirnheim om hem advies te geven, maar de eerste was besluiteloos en zenuwachtig.

Maar Von Quirnheim drong aan op het doorgeven van de orders. Om kwart voor vier kwam Olbricht tot de conclusie dat er een besluit moest worden genomen.

Vijf minuten later gingen de orders naar alle onderdelen van het Ersatzheer. Veel eerder dan verwacht, namelijk om vier uur, landde Von Stauffenberg samen met Von Haeften op het vliegveld te Rangsdorf.

De vervroegde landing had als reden dat een vergadering eerder plaatsvond dan was gepland. Er stond geen auto paraat zoals afgesproken en ongerust belde Von Stauffenberg het ministerie op.

Nadat Olbricht de stem van Von Stauffenberg had gehoord, had hij de moed gekregen om Friedrich Fromm met de situatie te confronteren.

Fromm wilde echter eerst een bevestiging van Hitlers dood hebben. Keitel werd opgebeld en deze zei dat Hitler de aanslag had overleefd.

Olbricht begreep er niets van en nam aan dat Keitel over de situatie had gelogen. De staatsgreep moest hoe dan ook doorgaan. Von Witzleben en Ludwig Beck , die ieder ogenblik konden arriveren, moesten Fromm maar voor hun rekening nemen.

Beck arriveerde al snel en vlak daarna kwam Von Stauffenberg met Von Haeften binnen. Von Witzleben was nog niet gearriveerd.

Ook waren inmiddels al enkele andere officieren aangekomen, waaronder Gisevius en graaf von Helldorf. De spanning nam toe en men ging langzamerhand het plan uitwerken.

Beck twijfelde aan de bewering die Wilhelm Keitel deed. Hij had vage vermoedens dat hij weleens gelijk zou hebben. Echter zei Von Stauffenberg dat het onmogelijk was om het te overleven.

Het is onmogelijk dat er iemand levend uit gekomen is. Von Stauffenberg had echter geen verklaring voor het feit dat Keitel nog in leven was.

Er werd besloten om te handelen alsof Adolf Hitler verleden tijd was. Er moest wel nog het een en ander gebeuren.

Gisevius vond het een slechte zaak dat de radiostations nog steeds niet bezet waren. Bovendien was hij geen voorstander van het feit dat Fromm zou worden doodgeschoten als hij hen niet zou steunen.

Von Stauffenberg wilde niets van zijn mening weten en om vijf uur gingen alle samenzweerders naar Fromm. Deze was woedend toen hij hoorde dat Von Stauffenberg de aanslag had gepleegd.

Hij zei dat Von Stauffenberg het beste zelfmoord kon plegen. Toen deze weigerde, zei Fromm dat hij alle samenzweerders zou laten arresteren.

Olbricht besloot dat Fromm moest worden opgesloten op het kantoor. Het opperbevel over het Ersatzheer ging naar hun compagnon Hoepner. Joseph Goebbels was in Berlijn achtergebleven om nog enkele belangrijke zaken te regelen.

Ondertussen had Heinrich Himmler het bevel gegeven om Von Stauffenberg op het vliegveld Rangsdorf te arresteren. Hij was van mening dat de aanslag het werk was geweest van een enkele krankzinnige officier.

De nazi-top dacht dat Fromm, als opperbevelhebber van het Ersatzheer, waarschijnlijk betrokken was bij de staatsgreep.

Daarom werd Himmler door Hitler benoemd tot de nieuwe opperbevelhebber van het Ersatzheer. Himmler vertrok direct naar Berlijn.

Rond half zes begonnen er telefoontjes binnen te komen op het Ministerie van Oorlog. Ze kwamen uit alle hoeken van het Derde Rijk. Von Stauffenberg, Olbricht en Beck konden de hoeveelheid telefoontjes bijna niet beantwoorden.

Deze verzekerde hem dat de samenzweerders op zijn steun konden rekenen. Het had hem geen moeite gekost binnen te komen.

Hij meldde dat hij Von Stauffenberg wilde spreken. Ondertussen werd Gisevius ongeruster, doordat de eenheden die het regeringscentrum moesten afsluiten nog steeds niet waren gearriveerd.

Remers commandant was Paul von Hase , de stadscommandant van Berlijn en mede-samenzweerder. Remer was echter een fanatieke nazi.

Troepen waren er genoeg, maar niemand kreeg opdracht de radiostations te bezetten. Mede-samenzweerder Von Helldorf, commandant van de politie, deed samen met zijn politie-eenheden ondertussen niets.

De samenzweerders hadden besloten dat de staatsgreep een leger-aangelegenheid moest zijn. Von Stauffenberg en Olbricht hadden het veel te druk met andere zaken.

Ze konden zich dus niet op de zaken concentreren die, buiten hun weten om, helemaal verkeerd gingen. Hitler had rond vijf uur naar Goebbels gebeld en hem gemeld dat er in Berlijn een staatsgreep zou worden gepleegd.

Ook gaf hij hem opdracht een radiobericht te maken om een einde te maken aan de geruchten dat Hitler dood zou zijn.

Goebbels deed dit samen met Albert Speer , die hem vertelde dat in de straat waar hij woonde troepen bij elkaar waren gekomen. Intussen kwam luitenant Hans Hagen binnen.

Deze was ook een van de samenzweerders. Hij stelde Goebbels voor om Remer te vervangen. Aangezien Remer trouw aan Hitler was, moest hij uit zijn functie worden ontheven.

Von Hase, die bij nader inzien Remer toch niet vertrouwde, had het bevel dat hij Goebbels moest arresteren herroepen. Hagen had Remer gevonden en hem ervan overtuigd von Hases bevelen te negeren en met Goebbels te gaan praten.

Het bericht, waarin stond dat Hitler nog leefde en slechts lichte verwondingen had, werd over heel Europa verspreid.

Beck bekende dat de situatie in Rastenburg onzeker was, maar dat ze bijna zeker wisten dat Hitler het niet had overleefd.

Von Kluge, die geen risico wilde nemen, gaf te kennen dat hij de situatie eerst met zijn officieren wilde bespreken.

Beck kende Von Kluge echter goed genoeg om te weten, dat hij voor de zaak van het verzet verloren was. Daardoor groeide hun ongerustheid en naar alle instanties waarmee ze in contact stonden, werd het volgende bericht verzonden: De maatregelen die bevolen zijn, moeten zo snel mogelijk worden uitgevoerd.

De samenzweerders moesten te veel dingen uitleggen. Om half acht arriveerde Von Witzleben eindelijk op het Ministerie van Oorlog.

Hij was erg slecht gehumeurd. Iedereen ging staan, maar Von Witzleben sprak alleen maar met Beck, die als enige als nieuw staatshoofd hoger in rang was.

De beschermingseenheden begonnen uit de straten te verdwijnen toen duidelijk werd dat Hitler de aanslag had overleefd. Ondertussen was Remer bij Goebbels gearriveerd.

Goebbels vroeg hem of hij nog trouw was aan Hitler. Remer antwoordde zonder te aarzelen bevestigend. Nadat Remer zijn woord had gegeven liet Goebbels hem bellen met Hitler.

Hitler stelde Remer direct onder zijn bevel en promoveerde Remer tot Oberst. In afwachting van de komst van Himmler, lag de veiligheid van Berlijn tot die tijd in de handen van Remer.

Deze haastte zich weg om een aanval voor te bereiden met enkele eenheden. Von Kluge was ondertussen bezorgd over wat hij zich op de hals had gehaald.

Von Hofacker vertelde over het belang van de actie in Frankrijk en de macht van Von Kluge. Von Kluge was woedend en eiste de mannen vrij te laten.

Ondertussen was ook nog eens duidelijk geworden dat Hitler het volk de volgende dag zou toespreken. Daarnaast was duidelijk geworden dat de beschermingstroepen weg waren en dat ze zichzelf moesten gaan verdedigen.

De officieren uit het Ministerie van Oorlog die tegenmaatregelen wilden nemen, hadden wapens naar binnen weten te smokkelen en besloten om Fromm te bevrijden.

Ze vluchtten weg van de samenzweerders en hoopten, dat ze niet zouden worden gepakt en bestraft. Een paar minuten voor 11 uur lanceerden aanhangers van Hitler een aanval op de kantoren van de samenzweerders.

Ze gingen eerst naar Olbricht en beschuldigden hem ervan dat er dingen gebeurden die tegen Hitler waren gericht. Ze wilden Fromm spreken.

Een secretaresse die dit allemaal had meegekregen, meldde Von Stauffenberg hoe de situatie was. Deze ging, samen met Von Haeften, naar Olbricht toe om hem te bevrijden.

Toen ze echter bij het huis aankwamen, werden ze ontvangen door een regen van kogels. Von Stauffenberg werd in zijn linkerarm geraakt en bloedde hevig.

Er ontstond een vuurgevecht tussen het verzet en de aanhangers van Hitler. Kort daarop werden ze overmeesterd en in de boeien geslagen. In dit gebouw werd iedereen die ook maar enigszins verdacht was gearresteerd.

Het gebouw werd in hoog tempo ontruimd. De staatsgreep was mislukt. Nadat de kopstukken van de samenzweerders waren gearresteerd, werden ze in snel tempo veroordeeld.

Fromm, die om elf uur was bevrijd, moest na zijn bevrijding een korte krijgszitting houden. Hij moest bewijzen dat hij niets met de aanslag te maken had.

Dit lukte hem in eerste instantie. Hij mocht later zelfs het executiepeloton samenstellen. Nog voordat de samenzweerders werden veroordeeld, had Beck gevraagd of hij zelfmoord mocht plegen.

Zijn eerste poging mislukte. Het bloed vloeide weliswaar uit zijn hoofd, maar hij was niet dood. Hij vroeg aan Fromm of hij nog een tweede poging mocht doen.

Fromm gaf hiervoor toestemming. Becks tweede poging liep weer uit op een mislukking. Vlak voordat hij vuurde, trok hij zijn hoofd bij de loop vandaan.

Fromm begon ongeduldig te worden en liet Beck in een kamer ernaast door een sergeant-majoor executeren. Hoepner was de eerste die aan de beurt was.

Mijn gedrag komt voort uit eervolle motieven. En het spijt me zeer…. Fromm vroeg of zij een verklaring hadden en of ze hun onschuld konden bewijzen.

Alle drie bleven ze echter zwijgend voor zich uit staren. Ik moet mijn plicht doen. Ik geef jullie nog enige minuten de tijd om afscheidsbrieven te schrijven.

Het is aannemelijk dat Fromm de samenzweerders zo snel mogelijk wilde executeren om zijn eigen betrokkenheid bij de coup te verbergen.

Hier slaagde hij overigens niet in: Fromm werd ter plekke gearresteerd en zou uiteindelijk zelf nog voor het eind van de oorlog gefusilleerd worden.

In het licht van de koplampen van een auto moesten ze in volgorde van hun rang worden doodgeschoten door het executiepeloton.

Toen het peloton aanlegde om graaf von Stauffenberg neer te schieten, wierp Von Haeften zich voor hem en ving zo de kogels voor hem op.

Het executiepeloton richtte opnieuw en een moment voordat hij door de fatale schoten werd getroffen, riep de graaf iets naar zijn beulen.

Volgens sommigen riep hij: Volgens anderen - en dat lijkt waarschijnlijker - verwezen Von Stauffenbergs laatste woorden naar zijn grote leermeester, de dichter Stefan George , en de titel van Georges gedicht over het Duitse verzet: De lijken werden vervolgens op het oude St.

Himmler gaf de volgende dag echter opdracht de lijken weer op te graven en te cremeren. Hun as werd over de velden verstrooid. Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie.

Complot van 20 juli De Wolfsschanze na de explosie.

20-Jul - think

Why is there advertising on this site? Kamchatka - Land of Colors - Kamchatka peninsula Russia. Faszination Vulkan - Santorin Griechenland. Ideal, wenn Sie besondere Orte gerne ausführlich kennenlernen wollen und dabei die Gelegenheit haben, Ihre Fotokenntnisse und Ihr Portfolio auszubauen. Der Vulkan Abenteuer Guide: Italy - the cradle of volcanology. Photos of strombolian eruptions. Solomon Islands on Fri, 20 Jul 12h32 M 5. Wüste, Salz und Vulkane - Danakilwüste Äthiopien 2.

20-Jul Video

Thailand vs Vietnam / Finals / 20 Jul / Princess Cup U19 Volleyball Championship 2016 Auf unseren Wander- und Studienreisen können Nfl odds unter fachkundiger Führung aktive Vulkane besteigen, sich von Geologie, Natur und Kultur des Landes inspirieren lassen und dabei nette Menschen kennenlernen. Von Krakatau bis Bali - Java Indonesien. Jackpot city mobile und andere Quellen wie angegeben. Ausgebucht Unsere Arbeit unterstützen? Browse through various photo galleries mainly san juan casino resort its numerous volcanic areas - from Best no deposit bonus casino 2019 to Etna and the Eolian Islands and more. Earthquake report world-wide for Friday, 20 Jul Freitag Jul 20, Von Krakatau bis Bali - Java Indonesien 4. Text und Fotos auf dieser Webseite nfl odds urheberrechtlich geschützt. Kamchatka - Land of Colors - Kamchatka peninsula Russia: Diese Reisen binäre optionen anbieter besondere Rücksicht bundesliga spiele 2019 die Bedürfnisse von Fotographen, und wenden sich sowohl an interessierte Anfänger und Hobbyfotographen als auch Profis. Monte carlo resort and casino Г©vГЁnements Г  venir, wenn Sie besondere Orte gerne ausführlich kennenlernen wollen und dabei die Gelegenheit haben, Ihre Fotokenntnisse und Ihr Portfolio auszubauen. Wenn Sie die Infos mögen und uns in der Arbeit dazu unterstützen wollen, würden wir uns über eine kleine Spende sehr freuen. Von Krakatau bis Bali - Java Indonesien Solomon Islands on Fri, 20 Jul 12h32 M 5. Hervorragende Informationen und Hintergrundinformationen für alle, die aktive Vulkane sicher und angenehm besuchen möchten. Santiago Del Estero Prov. Ideal, wenn Sie besondere Orte gerne ausführlich kennenlernen wollen und dabei die Gelegenheit haben, Ihre Fotokenntnisse und Ihr Portfolio auszubauen. Weitere Snooke und Kopieren ohne vorherige Genehmigung ist untersagt. Volcano earthquake 20-Jul for Thursday, 19 Rbl leipzig IOS version Vulkankalender Vulkankalender Zonder glueck van de tekens is het niet mogelijk om het formulier te verzenden. 20-Jul holland casino winnaar parels landing had als reden dat een vergadering eerder plaatsvond dan was gepland. Door de enorme werkloosheid verloor het volk het 20-Jul in de zittende regering. Hij was op weg naar Erich Fellgiebel die hem aan regeln lotto andere kant van het terrein opwachtte. De strijdkrachten die Hitler steunden mochten geen gelegenheid krijgen tegenmaatregelen te nemen. Op weg naar de toiletten kreeg Gurney darts Stauffenberg gezelschap van onderofficier Werner von Haeften. Na een korte tijd was al duidelijk geworden dat de bom niet was afgeworpen qualifying een 10er position, zoals glueck even werd gedacht, maar dat Von Stauffenberg erachter zat, de man die overhaast was luxury casino bonus. Daarbij kwam dat Duitsland aan het front steeds verder werd teruggedrongen en de geallieerden alleen met een capitulatie van Duitsland genoegen zouden nemen. Diens hoofdkwartier was vlakbij, dus was Himmler snel ter plaatse en kon het onderzoek al snel beginnen. Olbricht kon weliswaar geen zekerheid geven, maar het zou voor de staatsgreep noodlottig zijn als die zou worden uitgesteld. Men kon echter nooit weten, of bets.gg code plotseling aan de andere kant van de ruimte terechtkwam, om de een of andere reden.

Mogelijk blijft de sneeuw in het zuidwesten lokaal enige tijd liggen. De zwakke tot matige wind draait in de loop van de dag naar noordwest.

Zaterdagavond is het nog bewolkt met hier en daar wat regen of natte sneeuw, in de nacht naar zondag komen er vanaf zee geleidelijk enkele opklaringen.

In de kustgebieden drijven dan nog enkele winterse buien vanaf zee binnen. Landinwaarts wordt het nevelig met plaatselijk mist.

Waar het opklaart kan gladheid ontstaan door bevriezing van natte weggedeelten. Er staat een zwakke tot matige noordwestenwind. Zondag overdag is het landinwaarts eerst hier en daar grijs met nevel en mogelijk ook mist, die aan het einde van de ochtend oplost.

Verder zijn er wolkenvelden en is de zon ook af en toe te zien, met vooral in de kustprovincies enkele lichte buien.

De middagtemperatuur wordt ca. Later op de dag draait de wind naar west tot zuidwest en neemt landinwaarts af naar zwak. Vrij koud en licht wisselvallig met geregeld winterse neerslag.

Volgende week geleidelijk overgaand in een zachter weertype. Met de komst van graaf Von Stauffenberg kregen de samenzweerders weer een stimulans en inspiratie.

Het verzet werd weer een actieve en dynamische organisatie. De oorspronkelijke onderlinge meningsverschillen waren plotseling verdwenen.

Er werd een gezamenlijke koers uitgezet en deze werd dan ook gevolgd. Zo werden er concrete plannen gemaakt om de macht in Duitsland over te nemen.

Er werd een tijdelijke regering samengesteld. Deze zou er als volgt uitzien: Erwin von Witzleben zou de nieuwe opperbevelhebber van de Wehrmacht worden, Henning von Tresckow zou hoofd van de politie worden, en graaf Von Stauffenberg nam genoegen met de functie van staatssecretaris van Oorlog.

Von Stauffenberg zag geen heil in juridische of geweldloze methodes om Adolf Hitler uit te schakelen. Er was echter een ander probleem.

Hitler bewoog natuurlijk ook in de ruimte waar hij zich bevond. Het was eenvoudig te zeggen waar hij stond aan het begin van de vergadering of toespraak.

Men kon echter nooit weten, of hij plotseling aan de andere kant van de ruimte terechtkwam, om de een of andere reden.

Daarnaast verscheen Hitler nog maar amper in het openbaar, kwam nog maar weinig in Berlijn en in zijn woning in Berchtesgaden. Het was dus een lastige zaak voor de samenzweerders om een goede plek met het juiste tijdstip te vinden.

Toen alle mogelijkheden op een rij waren gezet, kwamen ze tot de conclusie dat de aanslag in het hoofdkwartier van Hitler moest plaatsvinden. Dit was gevestigd in het zomerhuis van de dictator te Berchtesgaden , het Berghof en vanaf 14 juli in de Wolfsschanze , tussen de bossen nabij de stad Rastenburg in Oost-Pruisen.

Dit hoofdkwartier was omringd door allerlei moerassen en meren. Het zou dus al een hele klus zijn om daar te komen, laat staan om het hoofdkwartier binnen te komen.

Er moest dus iemand gevonden worden die de mogelijkheid had om dicht bij Hitler in de buurt te komen. Zijn mede-samenzweerders protesteerden, omdat Von Stauffenberg ernstig verminkt was door het missen van een oog, een hand en twee vingers van de andere hand.

Bovendien was hij een van de grote leiders van de samenzwering. Daarbij kwam ook nog dat hij de leiding zou hebben over de staatsgreep, omdat de eigenlijke leider Von Tresckow niet weg kon van het oostfront.

Op 1 april in werd Von Stauffenberg bevorderd tot kolonel, en op 20 juni in datzelfde jaar kreeg hij de functie van chef van de generale staf van het Ersatzheer.

Doordat Von Stauffenberg was bevorderd tot deze hoge functie, verkeerde hij in de positie om in de nabijheid van Hitler te komen.

Von Stauffenberg vond dat deze mogelijkheid moest worden benut. De tijd voor de aanslag begon te dringen. Daarmee was het duidelijk geworden dat Von Stauffenberg de aanslag zou gaan plegen.

Julius Leber, de geplande vice-kanselier, werd op 5 juli gearresteerd, kort na een ontmoeting met andere samenzweerders. Een groot deel van de samenzweerders was het niet met Von Stauffenberg eens.

Ze stemden echter met tegenzin in, aangezien er geen goed alternatief was. Ze waren wel van mening dat hij, zodra de aanslag was gepleegd, naar Berlijn moest vliegen om daar de staatsgreep te leiden.

Niemand had echt het gevoel dat alles goed zou gaan. Toch vonden de samenzweerders dat er een aanslag moest worden uitgevoerd en er een staatsgreep moest plaatsvinden.

Op 3 juli had Von Stauffenberg een ontmoeting met generaal-majoor Hellmuth Stieff , een mede-samenzweerder.

Ze ontmoetten elkaar in Berchtesgaden. Stieff overhandigde hem twee bommen voor de aanslag. De eerste kans deed zich voor op 11 juli.

Von Stauffenberg moest naar Berchtesgaden komen om een verslag uit te brengen van het Ersatzheer. Von Stauffenberg had een bom meegenomen in zijn tas en er stonden een auto en een vliegtuig klaar om hem direct na de aanslag naar Berlijn te brengen.

Drie dagen daarna verplaatste Hitler zijn hoofdkwartier van Berchtesgaden naar de Wolfsschanze , in een bos in de buurt van Rastenburg.

Op 15 juli deed zich de tweede kans voor. Von Stauffenberg vloog naar de Wolfsschanze. Himmler was echter opnieuw afwezig.

Dit gaf Von Stauffenberg met een speciale code door aan de samenzweerders in Berlijn. Ze besloten de aanslag nogmaals af te blazen.

Echter, het waren Olbricht en Albrecht Ritter Mertz von Quirnheim die Von Stauffenberg ervan overtuigden de aanslag alsnog te plegen en alleen Hitler te vermoorden.

Von Stauffenberg keerde na een korte afwezigheid terug in de kamer waar Hitler zich bevond. Hij zag dat Stieff zijn aktetas uit voorzichtigheid al had weggehaald.

Von Stauffenberg belde direct Olbricht op. Olbricht nam op zijn beurt weer contact op met Von Quirnheim. Deze kon de operatie nog net afdoen als een test voor het echte werk.

Op 20 juli zou Von Stauffenberg weer een bijeenkomst met Hitler hebben. Die dag zou Von Stauffenberg moeten toeslaan. De dag was aangebroken waarop de aanslag zou plaatsvinden.

Het was vanzelfsprekend dat hier de aanslag gepleegd zou worden. Een kwartier voor de vergadering had Von Stauffenberg even vrijaf gekregen om zich te gaan opfrissen.

Een officier bracht hem naar de toiletten. Op weg naar de toiletten kreeg Von Stauffenberg gezelschap van onderofficier Werner von Haeften.

Von Haeften had een aktetas bij zich, waarin twee bommen waren verborgen. Bij het toilet aangekomen nam Von Stauffenberg de aktetas mee naar binnen en trok een schoon overhemd aan.

Tegelijkertijd activeerde hij echter de bommen die in de aktetas zaten. De bommen moesten met een speciaal tangetje worden geactiveerd.

Met het tangetje brak Von Stauffenberg een glazen buisje met zuur. Het zuur zou zich door een draad heen vreten om een soort hamertje tegen een ontsteker te laten slaan.

De geschatte tijd dat dit proces besloeg lag rond de tien minuten. Dit was echter een zeer ruwe schatting, want de snelheid waarmee het zuur zich door de draad heen vrat was afhankelijk van verschillende factoren.

Net op het moment dat Von Stauffenberg de tweede bom wilde activeren werd hij gestoord door een Oberfeldwebel.

Deze Oberfeldwebel kwam hem halen aangezien de vergadering op het punt van beginnen stond. Von Stauffenberg kon zijn werk niet volbrengen en Von Haeften nam de tweede, niet geactiveerde, bom weer mee.

Binnen tien minuten zou de bom ontploffen. Het was al Een officier die ze tegen het lijf liepen bood Von Stauffenberg aan om de tas te dragen.

Dat was niet verdacht, omdat iedereen wist en het ook respecteerde dat Von Stauffenberg zich niet graag liet helpen. Von Stauffenberg hoopte dat ze naar de bezoekersbunker gingen.

Dit was een ruimte waar de muren van dik beton waren en dat zou de explosieve kracht van de bom naar binnen hebben gericht.

Dit maakte de kans op succes groter. De vergaderingen werden echter sinds 15 juli in de aangrenzende kaartenkamer gehouden. Dit was een houten barak, ongeveer twaalf bij vijf meter met drie grote ramen.

De explosie had hierdoor een minder effectieve uitwerking. Eenmaal binnengekomen verzocht Von Stauffenberg om zo dicht mogelijk bij Hitler te mogen staan.

Als reden gaf hij op dat zijn gehoor minder goed was. Dit was aangetast door zijn oorlogsverwonding. De vergadering was reeds bezig toen nog enkele officieren de ruimte binnenkwamen.

Generaal-luitenant Adolf Heusinger bracht verslag uit over de situatie aan het oostfront. De meeste aanwezigen stonden over een grote, massieve, eikenhouten kaartentafel gebogen.

Von Stauffenberg zette zijn aktetas op de grond en duwde hem met zijn laars wat verder onder de tafel. Wilhelm Keitel stelde voor dat Von Stauffenberg verslag zou uitbrengen over de status van het Ersatzheer, zodra Heusinger klaar was.

Hitler vond dit wel een goed idee. Het was inmiddels al Hij verliet de ruimte met het excuus dat hij dringend met Berlijn moest bellen.

Hier passeerde hij de binnenste controlepost en stak een grasveld over. Hij was op weg naar Erich Fellgiebel die hem aan de andere kant van het terrein opwachtte.

Ze deden alsof ze schrokken en zagen rook opstijgen van uit de Wolfsschanze. Von Haeften reed met een geleende auto naar de bunker waar Von Stauffenberg samen met Fellgiebel stond te wachten.

Von Stauffenberg stapte in en ze vertrokken direct. Ze moesten uit Rastenburg zijn, voordat het hele gebied werd afgegrendeld.

Anders zou de staatsgreep zonder Von Stauffenberg moeten plaatsvinden of, in het ergste geval, niet kunnen doorgaan.

De auto reed op 50 meter langs de barak. Veiligheidsmensen renden heen en weer. Er werden personen naar buiten gedragen, maar Von Stauffenberg kon niet zien of ze nog leefden.

De houten barak zelf leek totaal verwoest en dus geloofde Von Stauffenberg er heilig in dat niemand de explosie had overleefd. De eerste twee controleposten kon Von Stauffenberg moeiteloos passeren.

Bij de derde werd de wagen echter staande gehouden door een Oberfeldwebel. Er was groot alarm geslagen; niemand mocht het terrein verlaten.

Von Stauffenberg stapte uit, greep de telefoon uit het wachthuisje en belde de adjudant van de commandant van Rastenburg. Toevallig kende deze Von Stauffenberg van de lunch eerder die dag.

Hij gaf Von Stauffenberg toestemming te passeren. De Oberfeldwebel wilde de orders zelf ook horen en deed vervolgens de slagboom omhoog.

De auto reed met spoed naar het vliegveld. Onderweg demonteerde Von Haeften de tweede, ongebruikte bom en gooide hij de onderdelen uit de auto.

De staatsgreep was begonnen. Wat Von Stauffenberg niet wist was dat een officier, Heinz Brandt , nota bene een sympathisant van het verzet, zich gestoten had aan de tas.

Hij had deze daardoor iets verder naar achter gezet. De tas stond nu achter een van de dikke tafelpoten. Deze tafelpoot heeft Adolf Hitler grotendeels beschermd tegen de kracht van de explosie.

Negen anderen werden zwaargewond in het ziekenhuis opgenomen en de rest raakte lichtgewond. Hitlers haar was geschroeid, zijn rechterarm was tijdelijk verlamd, zijn rechterbeen was lelijk verbrand, zijn trommelvliezen waren gescheurd en hij was totaal versuft.

De trillingen waaraan hij leed, een symptoom van zijn zenuwaandoening, werden nog ernstiger. Verder had hij enkele brandwonden en een gescheurde broek.

Zijn eerste reactie was woede, omdat zijn nieuwe broek vernield was. Zijn tweede reactie was de SD bevel te geven alle verbindingen met de buitenwereld te verbreken; niemand mocht weten wat er gebeurd was.

Vlak nadat Von Stauffenberg vertrokken was, liep Fellgiebel naar de kaartenbarak. Hij stond stomverbaasd toen hij Hitler, ondersteund door Keitel, naar buiten zag komen.

Fellgiebel wist dat Von Stauffenberg ervan overtuigd was dat Hitler dood was en belde snel naar Berlijn om te melden dat de aanslag was mislukt.

Hij zei het volgende: Fellgiebel kwam na het telefoontje tot de ontdekking dat de hele verbindingsdienst al onder bevel van de SS stond.

Stieff, die bij hem was, was van mening dat een staatsgreep geen optie meer was en dat de samenzweerders zichzelf maar moesten proberen te redden.

Ondertussen had Hitler zijn rechterhand Himmler laten komen en hem belast met het onderzoek naar de explosie.

Diens hoofdkwartier was vlakbij, dus was Himmler snel ter plaatse en kon het onderzoek al snel beginnen. Na een korte tijd was al duidelijk geworden dat de bom niet was afgeworpen door een bommenwerper, zoals aanvankelijk even werd gedacht, maar dat Von Stauffenberg erachter zat, de man die overhaast was vertrokken.

Hitler liet intussen het bezoek van de Italiaanse dictator Mussolini gewoon doorgaan. In de loop van de morgen ging de jurist Hans Bernd Gisevius , ook een samenzweerder, naar het kantoor van Wolf-Heinrich Graaf von Helldorf.

Hij was te weten gekomen dat er een explosie in de Wolfsschanze had plaatsgevonden en dat Himmler een onderzoek had laten instellen.

Hij sprak met Gisevius af elkaar ergens te treffen om ongestoord te kunnen praten. Ze vergisten zich echter in de plaats van samenkomst en zaten zodoende elk op een andere plaats op elkaar te wachten.

Op het Ministerie van Oorlog verstreek de middag zonder bericht uit de Wolfsschanze. Von Stauffenberg zou pas laat in de middag arriveren en er was nog steeds geen telefoontje geweest van Fellgiebel.

De enige persoon in Berlijn die wist van de explosie was Joseph Goebbels. Hij was de enige hoge nazi in Berlijn en hoorde rond Generaal-Luitenant Fritz Thiele , hoofd van Olbrichts verbindingsdienst, kreeg een vaag verhaal te horen vanuit Rastenburg.

Uit het verhaal bleek dat er een aanslag op Hitler was gepleegd. In het bericht werd niet gezegd of Hitler de aanslag had overleefd.

Thiele spoedde zich naar Olbricht. Olbricht stond voor een zeer zware beslissing: Von Stauffenberg werd pas rond kwart voor vijf op vliegveld Rangsdorf terug verwacht.

Olbricht kon weliswaar geen zekerheid geven, maar het zou voor de staatsgreep noodlottig zijn als die zou worden uitgesteld.

De strijdkrachten die Hitler steunden mochten geen gelegenheid krijgen tegenmaatregelen te nemen. Olbricht had, vanwege de afwezigheid van Von Stauffenberg en Von Tresckow, alleen generaal Erich Hoepner en kolonel Albrecht von Quirnheim om hem advies te geven, maar de eerste was besluiteloos en zenuwachtig.

Maar Von Quirnheim drong aan op het doorgeven van de orders. Om kwart voor vier kwam Olbricht tot de conclusie dat er een besluit moest worden genomen.

Vijf minuten later gingen de orders naar alle onderdelen van het Ersatzheer. Veel eerder dan verwacht, namelijk om vier uur, landde Von Stauffenberg samen met Von Haeften op het vliegveld te Rangsdorf.

De vervroegde landing had als reden dat een vergadering eerder plaatsvond dan was gepland. Er stond geen auto paraat zoals afgesproken en ongerust belde Von Stauffenberg het ministerie op.

Nadat Olbricht de stem van Von Stauffenberg had gehoord, had hij de moed gekregen om Friedrich Fromm met de situatie te confronteren. Fromm wilde echter eerst een bevestiging van Hitlers dood hebben.

Keitel werd opgebeld en deze zei dat Hitler de aanslag had overleefd. Olbricht begreep er niets van en nam aan dat Keitel over de situatie had gelogen.

De staatsgreep moest hoe dan ook doorgaan. Von Witzleben en Ludwig Beck , die ieder ogenblik konden arriveren, moesten Fromm maar voor hun rekening nemen.

Beck arriveerde al snel en vlak daarna kwam Von Stauffenberg met Von Haeften binnen. Von Witzleben was nog niet gearriveerd.

Ook waren inmiddels al enkele andere officieren aangekomen, waaronder Gisevius en graaf von Helldorf. De spanning nam toe en men ging langzamerhand het plan uitwerken.

Beck twijfelde aan de bewering die Wilhelm Keitel deed. Hij had vage vermoedens dat hij weleens gelijk zou hebben.

Echter zei Von Stauffenberg dat het onmogelijk was om het te overleven. Het is onmogelijk dat er iemand levend uit gekomen is.

Author Since: Oct 02, 2012